^Do góry
foto1 foto2 foto3

Wyszukaj

Charakterystyka rejonu porażenia bronią jądrową

W razie użycia przez przeciwnika broni jądrowej (w postaci bomb lotniczych lub głowic jądrowych) powstaje na danym obszarze rejon porażenia. Rejonem porażenia bronią jądrową (RPBJądr) nazywamy obszar, na którym stwierdzono niszczące działanie rażących czynników wybuchu jądrowego na znajdujące się na nim istoty żywe i użyteczne struktury materialne. RPBJądr  może obejmować rejon jednego lub kilku uderzeń jądrowych, jeżeli strefy zniszczeń częściowo pokrywają się lub łączą. Rejony porażenia łączące się ze sobą i obejmujące swym zasięgiem kilka miast (ośrodków) tworzą obszar porażeń. 

symbol broni jądrowej (atomowej A)

Do zasadniczych czynników rażenia towarzyszących każdemu wybuchowi jądrowemu zalicza się:

  • falę uderzeniową, na której powstanie przypada 50% energii wybuchu;
  • promieniowanie cieplne – około 30% energii wybuchu;
  • promieniowanie przenikliwe – 5 - 10% energii wybuchu;
  • promieniotwórcze skażenie, na które przypada również 5 - 10% energii wybuchu;
  • impuls elektromagnetyczny (są to przybliżone wartości wybuchu naziemnego).

W wyniku działania tych czynników ludność może ulec porażeniu, a obiekty uszkodzeniu lub zniszczeniu.  Stopień porażenia lub uszkodzenia (zniszczenia) zależy przede wszystkim od mocy i rodzaju wybuchu, wytrzymałości obiektów na działanie czynników rażących, a także od warunków atmosferycznych oraz ukształtowania i pokrycia terenu. Stopień strat i zniszczeń zależy od odległości od miejsca wybuchu jądrowego, rodzaju wybuchu i mocy ładunku. RPBJądr umownie dzieli się na trzy strefy zniszczeń – podstawą tego podziału jest określone nadciśnienie fali uderzeniowej. Broń termojądrowa (wodorowa). Oparta jest na wykorzystaniu energii wybuchu pochodzącej z termojądrowej reakcji syntezy, tj. takiej reakcji jądrowej, w której jądra izotopów wodoru (deuteru i trytu) lub niektórych innych pierwiastków, np. litu ulegają przemianom jądrowym, łącząc się w wysokich temperaturach w jądra helu. Broń neutronowa. Bronią neutronową nazywa się potocznie zminiaturyzowane ładunki termojądrowe z zapalnikami atomowymi, których głównym czynnikiem rażącym jest promieniowanie przenikliwe (neutronowe i gamma).  Około 50% energii wybuchu ładunku neutronowego wydziela się w postaci promieniowania przenikliwego o bardzo wysokiej energii. Dlatego też strefy rażenia ludzi promieniowaniem przenikliwym są 2 – 3 razy większe niż po wybuchach atomowych o tej samej mocy, a zniszczenia obiektów i sprzętu falą uderzeniową – niewielkie (sięgają kilkudziesięciu – kilkuset metrów). 

Po wybuchu ładunku neutronowego o mocy 1 kilotony w promieniu 200 m występuje nadciśnienie 0,5 kG/cm², a rażenie ludzi nie chronionych – dawka 250 R(rentgen) w promieniu 1550 m, co powoduje utratę zdolności do działania po upływie 1 godziny.

Copyright © 2013. Obrona Cywilna w Gminie Lubomia